شنبه، دی ۲۷، ۱۳۸۲

طنین اذان از ماذنه های چند مسجد کناره میدان لختی مستم می کند.نوعی هماوایی" ستایش بزرگی وبی کرانگی/سفارش به خیرونیکی در میان ما ادمیان ودعوت به ایمان" گرمی بخش حیات ادمی در میانه سرگشتگی وملال تکرار.
نمیدانم چرانمی توانم احساسم را منتقل کنم؟اما چند لحظه مستی جذاب و دلچسبی بود.نصیبتان باد.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر