سيب زميني از ديار مان رفت، او كه نثري روان ودلي پر دردداشت و چه حيف كه اين پيشكسوتان عالم مجاز عطاي اين ديار را به لقايش مي بخشند. هر كجا و در هر انديشه اي هست خدا يارش باد.