راستي چرا ما علاقه اي به رعايت قوانين و مقررات در داخل كشورمان نداريم و فرار از ان را نوعي موفقيت وزرنگي ممدوح ميشماريم؟ اما بلافاصله در سرزمين ديگران از متمدنترين شهروندان انان مي شويم؟
خود كم بيني
همرنگ جماعت شدن
ناعادلانه دانستن قوانين خود-
در تقابل با دولت بودن و..كداميك ريشه دارتر است؟